Home | 0800-44 55 000

Gedragscode voor medische letselschade in de maak

“De verzekeraar is een sluitstuk in de discussie over medische missers en geen begin.” Verbondsdirecteur sloeg de spijker op zijn kop toen hij tijdens de persconferentie van de Stichting De Ombudsman achter de tafel plaatsnam. ‘Slechts’ drie van de dertien conclusies en twee van de vijftien aanbevelingen uit het rapport ‘Over leven in de medische letselschadepraktijk’ richten zich tot verzekeraars. Toch toonde <naam> zich zeer verantwoordelijk en kondigde hij aan dat verzekeraars, onder de vlag van het Verbond, bezig zijn met de ontwikkeling van een Gedragscode Behandeling Medische Letselschade.

Het onderzoek naar de positie van de patiënt en de rol van de ketenpartners tijdens de afhandeling van een medische letselschadezaak is een vervolg op het onderzoeksrapport ‘Letselschaderegeling: onderhandelen met het mes op tafel of een zoektocht naar de redelijkheid’ dat vier jaar geleden veel stof deed opwaaien. Per jaar lopen zo’n 30.000 patiënten tijdens de behandeling schade op. Een deel daarvan is het gevolg van een complicatie en een ander deel van een medische fout. En daar begint het al, schrijft de stichting in het onderzoeksrapport, “want wat is een complicatie en wat een fout?”
Directeur <naam> benadrukte tijdens de presentatie dat veel, heel veel mensen die voor het onderzoek zijn ondervraagd, helemaal niet op geld uit zijn. “Grofweg de helft vindt erkenning belangrijker dan geld. Een kwart vindt allebei belangrijk en een kwart geeft de voorkeur aan geld. En natuurlijk vinden mensen medische missers vaak interessant, maar wij vinden het veel belangrijker wat er daarna gebeurt. Dit onderzoek is niet bedoeld om een zwartepiet uit te delen. Integendeel. Wij constateren alleen dat er te veel fout gaat. En als het fout gaat, wat doet dat dan met de patiënt. Daar willen we een vinger op leggen.”
Hét toverwoord dat in de toekomst voor verbeteringen moet zorgen, is communicatie. P. noemde bijvoorbeeld de communicatie over eventuele risico’s van een behandeling. “Die kan en moet beter. Net zo goed als er ook in een nagesprek met de patiënt klaarheid moet komen over de oorzaak: waardoor is het fout gegaan of is er een complicatie opgetreden? Dat moet in begrijpelijke taal worden overgebracht en ook vastgelegd.”

Communicatie
Ook B Advocaat te Amsterdam noemde de communicatie van groot belang. “Het is evident dat er duidelijkheid wordt geschapen. De feiten moeten vanaf dag één duidelijk zijn. Daarmee komen we ook tegemoet aan dé wens van nabestaanden die maar één ding willen weten: hoe heeft dit kunnen gebeuren?” Volgens B is een medisch dossier per definitie ontoereikend. “Dokters en ziekenhuizen hebben een enorme juridische paraplu om zich overal aan te onttrekken. Bovendien zijn rechters enorm terughoudend. Alleen al daarom vind ik de aanbeveling dat medische letselschadezaken door gespecialiseerde, deskundige rechters moeten worden behandeld, goed. De sleutel is namelijk dat dokters worden doordrongen van het feit dat het ook in hun belang is als de situatie verbetert.”
Juridisch adviseur L die namens de KNMG het woord voerde, noemde het vervolgens een “feit” dat artsen niet altijd adequaat reageren op klachten van patiënten. Maar hij noemde het ook een mogelijke oplossing om het thema schuld/verwijtbaarheid dat nu centraal staat bij de aansprakelijkheidsvraag een minder prominente rol te geven. Het systeem van ‘no fault’, dat zich met name baseert op vaste vergoedingen, kan in zijn visie veel discussie voorkomen.
Een visie die niet wordt gedeeld door advocaat B. “Een no fault-systeem is niet wat mensen willen. Daarmee loop je immers het risico dat het à la Febo zo uit de muur komt zetten: een vast bedrag en verder praten we nergens meer over.”
Ook Verbondsdirecteur B toonde zich geen voorstander van zo’n systeem. “Ik wil geen paniek zaaien, maar Zweden kent al jaren een no fault-systeem en is zeker een factor vijf duurder. Wij hebben nog twee goed werkende verzekeraars, er is verzekerbaarheid en als de politiek net als bij de ontwikkeling van de Gedragscode Behandeling Letselschade op afstand een vinger aan de pols houdt, heb ik er alle vertrouwen in.”

Bron: Verbond van Verzekeraars Nieuwsbericht - 30 mei 2008